Tussen twee beukenbomen hangt een netwerk van geknoopte draden en takken. Met Tree of Life maakt Bahar Ebrahimian zichtbaar hoe alles in het park met elkaar verbonden is: bomen en schimmels, bodem en geschiedenis, leven en dood, mens en natuur.
Ebrahimian is textielkunstenaar en student Asia-Europe Cultural Curatorship Studies aan de Universiteit Antwerpen. Tijdens haar stage in het Middelheimmuseum onderzocht ze de eeuwenoude geschiedenis van het park. Ze dook in wetenschappelijke rapporten en archieven, maar ging ook in het park zelf op onderzoek uit.
Voor deze installatie vertrok ze van de levensboom, een eeuwenoud motief dat verbonden is met haar Perzische achtergrond. De levensboom stelt het leven niet voor als een rechte lijn, maar als een eindeloze cyclus van groeien, sterven en opnieuw ontstaan.
Met macramé, een techniek waarbij draden met de hand worden geknoopt, maakte Ebrahimian die cyclus tastbaar. Ze verwerkte takken die ze in het park vond en verbond daarmee de twee beukenbomen met elkaar, met de bodem en met de bezoeker.
“De geschiedenis rot weg in de bodem, voedt de wortels en stijgt opnieuw op naar het groene bladerdak erboven. Onder de wandelpaden van dit museum wisselt een verborgen netwerk van schimmels stilletjes leven uit tussen de levenden en de doden, net zoals wij steunen op het onzichtbare netwerk van de menselijke geschiedenis die aan ons voorafging. Lang geleden belichaamde de Perzische levensboom de waarheid dat het leven een eindeloze spiraal is en geen rechte lijn. Hier in het park, waar oud hout nieuwe kracht wordt, worden we herinnerd aan de kracht van onze eigen aanwezigheid en aan de sporen die we achterlaten. Het werk bevindt zich op een plek waar de omgeving gevangen zit in een ronddraaiende dans van verval en vernieuwing. Zo wordt het een aanwijzing voor de innerlijke dynamiek van het park, gevormd door de erfenis van mensen en bomen uit het verleden.”
— Bahar Ebrahimian
De kunstenaar koos bewust voor deze plek in de zone Bewegingen. Hier staan twee beukenbomen die het moeilijk hebben. In deze zone staat de voortdurende beweging tussen groei en verval, leven en dood centraal.

